برآورد استراتژیک ارزش منصفانه دارایی ها

برآرورد استراتژیک ارزش منصفانه دارایی ها:

صورت های مالی صادر شده تحت اصول عمومی حسابداری پذیرفته شده GAAP  و استاندارد های بین المللی گزارش مالی, دارایی ها و بدهی های اصلی را با ارزش منصفانه (FV) گزارش میدهند. از آنجایی کهFV واقعی دارایی اغلب غیر قابل مشاهده بوده و برآورد آن میتواند مبهم باشد , تنظیم کنندگان استاندارد حسابداری مانند انجمن استانداردهای حسابداری مالی (FASB) و انجمن بین المللی استاندارد های حسابداری , نهادهای گزارش دهی را با راهنمایی قابل توجهی ارائه کردند که چگونه ارزشهای منصفانه باید با استفاده از سلسله مراتب ورودیهای با عنوان "سطوح" مشخص شوند. برآوردهای سطح 1 بر قیمتهای قابل مشاهده از بازار فعال تکیه نمونده ,برآوردهای سطح 2هنوز از ورودی های بازار قابل مشاهده استفاده کرده و تنظیمات را انجام داده و بر آوردهای سطح 3 نیز از ورودیهای غیر قابل مشاهده بدست می آیند .راهنمای فعلی حسابداری به نهادهای گزارش دهی نیاز داشته تا از ورودی های سطح 1 در صورت دسترس بودن , از ورودی های سطح 2در صورت در دسترس نبودن , از ورودی های سطح 3فقط با عنوان آخرین گزینه استفاده نمایند.

با این حال , شرایط زمانی وجود داشته که انحراف قیمتهای بازار در برآورد FV قابل قبول بوده , که می تواند "مشکل تمایز بین یک موقعیت را که در آن قیمت بازار در واقع گمراه کننده بوده و موقعیتی که در آن مدیر صرفا ادعا میکند که این موقعیت برای جلوگیری از تنزل بهای اسمی سهام است " ایجاد کند.

برخی از مقالات نشان دادند که برآورد های FV ارزش مربوط به شرکت کنندگان بازار سهام بوده اما سرمایه گذاران برآوردهای FV ناشی از ورودی های سطح 3 راکاهش نمیدهند.

منطق این شک و تردید سرمایه گذاری این است که " در نبود قیمتهای قابل تایید بازار, FV به قضاوت مدیریتی وابسته بوده و فرصت طلبی را بیان کرده .از این رو , مفهوم قبلی تصور کرد که FV بدست آمده از ورودی های سطح 3 احتمالا بصورت داخلی ایجاد شده اند که فرصتی را برای تورم FV فراهم کرده.
تشخیص اینکه آیا تورم
FV با انتخاب سطح ورودی و یا خود ارزیابی مرتبط بوده می تواند به دلیل کمبود جزئیات در صورتهای مالی مطابق GAAP  چالش برانگیز باشد. برای مثال , اکثر مطالعات برآورد FV  و انتخاب سطح را با استفاده از افشاهای جمع آوری شده از سطح 1 بانکها از طریبق دارایی های سطح 3 بررسی میکنند.

افشاهای جمع آوری شده ممکن است برای تشخیص این مورد مفید باشند که آیا نسبت دارایی های بانک حفظ شده در هر سطح , یک ارزش مربوط به سرمایه گذاران است ؛ با این حال , عدم افشاهای خاص دارایی منجر به درک دشوار گزینه های شرکتها شده زمانی که برآوردهای FV بدست می آیند و اینکه آیا شرکتها ممکن است بطور فرصت طلبانه ای عمل نمایند. به علاوه , نتایج این مطالعات بصورت درون زایی از بین رفته زیرا ترکیب دارایی و انتخاب سطح و منبع برآورد همگی با نوع شرکت مرتبط هستن, که بررسی این گزینه ها بطور مجزا دشوار است.

آرش قاسمی راد
1397/07/28